Koyunlara yaklaştıkça kaçıp güvenli mesafeden beni izlediler. Her davranışıma bir davranışla karşılık verdiler. Göz göze gelebilecek kadar yaklaşamadım bir türlü. Zira ne zaman bir insanın gözlerini görecek kadar yakın olsalar, aralarından bir ikisinin götürülüp bir daha getirilmediğini biliyorlar.
Birlikte kaçıyor, birlikte duruyorlar. Ve korunmak için başlarını birbirlerine sokuşturuyorlar. Öyle korunuyorlar. Çok korkuyorlar. Çok çaresizler.
Etini yemeden, boğazını kesmeden birlikte yaşayabilsek... Göz göze gelebilsek... Kedimizi, köpeğimizi sevdiğimiz gibi onları da sevebilsek...
Olmaz, öldürmek için yetiştiriyoruz. Ödürmek için yetişiyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder